Een paar jaar geleden coachte ik John, manager van een groot bedrijf in de financiële sector. Hij werkte 60 tot 70 uur per week en dat begon zijn tol te eisen. John was nerveus, praatte hard, maakte grote bewegingen terwijl hij uitlegde hoe vol hij zat. Of zijn werk ook makkelijker en sneller kon, was de vraag. Waar kon hij aan tijd winnen?

Oh, die verleiding om lekker aan de slag te gaan als er een rood lopertje voor me wordt uitgerold! Maar het spoor van zinloos tijd winnen blijft net zo vermoeiend als zinloos tijd vullen. En boven alles doodlopend. Dus ik vroeg:

“Tijd winnen is een makkie, dat hebben we zo opgelost. Maar waarom?”

“Nogal logisch, omdat ik te veel werk,” zei John geïrriteerd.

Ik keek hem eens goed aan terwijl hij met zijn vingers op zijn bureau een serieuze beat aan het drummen was. “Wat zou zich aandienen als je jouw werk in de helft van de tijd zou kunnen doen?”.

Wat volgde was een life-changing gesprek.

Om de boel draaiende te houden, moest John 70 uur per week buffelen. Hij had geen keus natuurlijk. Hij was verantwoordelijk voor het neerzetten van nieuwe processen die, als ze niet goed liepen, duizenden medewerkers trof. Maar, je raadt het al, dat was niet het hele verhaal.

John woonde in Limburg met zijn vrouw en tweejarig zoontje en overnachtte doordeweeks in een appartement in Amsterdam. Gedurende de werkweek miste hij zijn gezin verschrikkelijk. Alles. De gezelligheid, samen eten, spelen met zijn zoontje, voorlezen voor het slapengaan. Als succesvolle topmanager schaamde hij zich daar een beetje voor.

Om zijn gevoelens aan te kunnen, vulde hij de maandag tot en met vrijdag met werk. Veel werk. Elk wakend uur zat hij op kantoor, achter zijn scherm of in een vergadering. Hij was als eerste op kantoor en de laatste die weer wegging. Na een snelle hap bij een eetcafé werkte hij door totdat hij van uitputting zo in zijn bed kon rollen.

Hij zat middenin een puzzel die hij niet wilde oplossen.

Aan de ene kant voelde hij hoe de uren achter zijn laptop hem parten gingen spelen. Hij kreeg last van zijn rug, nek en hele lijf. Hij werd zwaarder, voelde zich onder druk staan en voelde zich benauwd worden. Aan de ander kant wilde hij helemaal niet minder werken. Hij was simpelweg dol op zijn werk.

Maar wat het ingewikkeld maakte, was dat hij boven alles niet zijn vrouw en zoontje wilde missen.

De eerste stap voor John was om zijn tijd te vullen met andere activiteiten, terwijl hij nog steeds de afleiding ervaarde die hij nodig had. Met goedkeuring van de bedrijfsarts mocht hij zich meer inspannen, dus deelden we zijn werkweek anders in.

Wandelend vergaderen, fietsend naar zijn werk. Tijdens de lunch lopen naar de sap-bar, eventueel aan de telefoon. Twee avonden in de week naar de sportschool. Binnen tien dagen kon hij zich beter focussen.

Hij werd sterker en meer ontspannen. Door te respecteren waar hij behoefte aan had, creëerde hij ruimte voor zichzelf.

Een paar weken na onze eerste gespreken hebben we een mega-efficiencyslag gemaakt. Waar hij eerst ruim 70 uur nodig had om aan al zijn taken en verzoeken toe te komen, kwam hij nu met 40 uur aan zijn belangrijkste taken toe. Deed hij dan méér in die 40 uur? Nee – gelukkig niet.

Kenniswerkers of breinwerkers zullen in deze overvolle tijd moeten wennen aan het idee dat ze nooit meer alles gedaan krijgen.

Een deel van de taken die John nu in die 40 uur deed, waren nieuw. Gericht op strategisch plannen en proactief werken. Door te kiezen waar hij zijn aandacht op wilde richten en anders met vergaderingen en zijn team om te gaan, verdubbelde hij zijn slagkracht.

John kon al snel beter slapen en naarmate hij fysiek sterker werd verdwenen zijn lichamelijke klachten. Na drie maanden ging hij voortaan donderdagavond al naar huis. Een half jaar later was hij alleen nog dinsdag, woensdag en donderdag op kantoor.

In plaats van zich te voegen naar de wensen van iedereen om hem heen, vroeg hij zich af wat zijn grote plan was. John kon op het juiste moment de rollen omdraaien. Hij was zodoende al klaar voor de ‘thuiswerk’ situatie en maakt op dit moment nog één dag per week de reis naar kantoor.

Ik weet dat de meeste mensen niet heen en weer hoeven te vliegen van Limburg naar Amsterdam. Maar waar ‘vlieg’ jij steeds maar heen, zonder aan jezelf te denken? Van zoom-meeting naar zoom-meeting? Van e-mail naar e-mail?

Zinloos tijd vullen, of zinloos tijd vrijmaken blijft energie-lek nummer één.

Is het tijd voor reflectie? Mis je bezieling in je werk of heb je gewoon behoefte aan een nieuw perspectief?

Onze top-coaches begeleiden je enthousiast langs onze Werkplezier-Route: een uniek model waarmee je je overtuigingen en waarden onderzoekt en op een positieve manier shift naar een compleet andere verbinding met je werk. Hier lees je meer over ons coachingsaanbod.