Ik ging voor de eerste keer naar een ingenieursbureau aan de andere kant van het land. Een trainingssessie met het bestuur en aansluitend een adviesgesprek met mijn contactpersoon: de HR -manager. Zo’n eerste keer ga ik áltijd in mijn kleuren van vertrouwen; blauwe broek, blauwe jas.

Dit is een van die dagen dat ik achterloop, ’s ochtends nét te laat onder de douche vandaan, nét te laat op de fiets, nét op tijd de trein en nu… loop ik krap voor tienen het bedrijf binnen.

Bij de statig verhoogde receptie, die geheel in glas is uitgevoerd, bewonder ik het rode bedrijfslogo dat à la Star Trek in het midden lijkt te zweven. Maar dan ontdek ik lángs dat logo opeens dwars door alles heen vier paar, lange, blanke, glanzende receptionisten-benen.

‘Beseffen ze dat wel?’, denk ik stomverbaasd. Maar ik spreek mezelf toe. “Mind your own business, gedraag je zoals een normaal persoon zou doen…”, mijn vertrouwde mantra way back when.

Dus ik glimlach als ieder ander en volg twee glimmende benen door de gangen naar een kamer. “Uw afspraak van tien u-húúr is gearriveerd,” roept ze enthousiast de kamer in, en ik werp vlug een blik op mijn telefoon. Gelukkig, twee voor tien. Eerste missie geslaagd. Next level.

Er zitten vier mannen en een vrouw aan tafel verhit te multi-tasken. Ze zijn in gesprek, én typen op hun telefoons. Een tweede vrouw, slank en kalm, staat bij de tafel. Ze is de enige die opkijkt. Haar azuurblauwe hoofddoek met zilveren borduursels kleurt prachtig bij haar warme, bruine ogen. Wauw, een stunning beauty. Ik doe een stap de kamer binnen, steek mijn hand uit.

“Welkom,” lacht ze iets te hartelijk en drukt mijn hand stevig. Ik zie aan haar ogen dat ik iets raars doe, maar wát. Wát? Oh, kan ik de tijd even achteruitdraaien en dit overdoen?

Ik heb in ieder geval de aandacht getrokken, want de vijf multi-taskers lachen nu hard en smakelijk en kijken warempel mijn kant op. Een grote man-in-pak richt zich op en buldert ‘Dat is Nadia, zij maakt de lekkerste koffie van de wereld, hé Nadia!’

De koffiejuffrouw.

Ik voel een oud, vertrouwd gevoel, als een mist onder de deur door glijden, als een bad vibe over mijn huid heen kruipen. De bad vibe ‘wat ben ik ook stom’.

Maar de vele uren zweten en zwoegen in de boksring van mijn brein zijn niet voor niets geweest. En voordat het te laat is en de bad vibe me omsluit, maak ik ruimte voor een frisse ‘good vibe’. Terwijl ik de tweede hand schud geef ik de good vibe alle ruimte die nodig is en spreek uit: ‘Ergens in een mooie toekomst niet ver hier vandaan is het vast Nadia die aan tafel zit en dan serveren jij en ik gezellig de koffie.’

Het moet gezegd worden, het viel in goede aarde.

Vooral de HR-manager, die uit de Antillen kwam, vond het een briljante opmerking en behoort al 15 jaar tot één van mijn leukste zakenrelaties. Nadia ook trouwens. Ze is iets kleiner gaan denken vermoed ik, want na een paar jaar ‘de beste koffiejuffrouw van de wereld’ te zijn geweest, runt ze nu één van de beste restaurants van Nederland.

Mijn dochter zegt, mam, het was misverstandig. Die houd ik erin.

Heb jij ook wel eens last van ‘bad vibes’: een negatieve gedachte of belemmerende overtuiging die je energie naar beneden haalt?

Als je tegen negatieve gedachten gaat vechten worden die gedachten vaak groter en sterker. Wil je leren hoe je ze omzeilt en te slim af bent? Hoe je je energie bewaart en trouw blijft aan je eigen waarheid?

Onze top-coaches begeleiden je tijdens een Office Rescue coachingstraject enthousiast langs onze Werkplezier-Route: een uniek model waarmee je je overtuigingen en waarden onderzoekt en op een positieve manier shift naar een compleet andere relatie met je werk.