“Van wie is All you need is love, mam?” vraagt mijn zoon Jesse. We fietsen samen van school naar huis en staan nota bene stil voor het zebrapad. Drie, vier voetgangers steken over.

“Die man in die bus, bedoel je? Met dat tv-programma?”

“Nee!” roept Jesse, “Het is de Grej of the day deze week, zegt meester.” Oké, iets nieuws van school. “Het grijs van de dag?” check ik. We fietsen door.

“Nee, grej is Zweeds, maar van wie is All you need is love? Ze-bra-pad…”

“Ah, de Beatles,” daagt het nu.

“Ja!” roept Jesse, “Ik wist het!” Hij bedoelt: ik wist dat jij het wist.

We fietsen verder, over de brug, langs de oude viskraam. “Mag ik kibbeling, mam?”

“Je hebt gister al kibbeling gegeten. Volgende week weer, oké?”

In een lange rij staan mensen met mondkapjes op te wachten op hun beurt, omringd door zeker tien, vijftien andere mensen die van hun al gekochte visje staan te smullen. Mondkapjes onder de kin, of bungelend aan één oor. We rinkelen onze fietsbellen en ontwijken de plastic bakjes en zakjes op de weg. Zucht.

“Jesse, denk je dat het waar is?” vraag ik, “Dat all you need love is?”

“Nee! Water en eten natuurlijk. Kibbeling!” is zijn antwoord. We lachen.

“En daarna?” vraag ik.

“Daarna… Ergens wonen om te slapen en zo. En dáárna wel: lo-hooove.” Hij zingt even lekker door:

“All you need is love, love, lohooove – Love is all you need.”

We naderen huis. “Wat heb je dan gedaan in de klas, Jes?” vraag ik. Misschien kom ik nog iets te weten over de grej of the day.

“We gingen dansen. Meester deed eerst niet mee, hij wilde niet. Maar toen kwamen de Beatles en we lieten onze moves zien, en toen ging meester dus mooi wel effe dansen, he!”

We waren thuis en ik wist genoeg. De belangrijkste zaken leken me op orde.

De piramide van Maslow; check.

All you need is love; check.

Mensen in beweging brengen; check.

Zo, niet gek voor een doordeweekse dag.

Eten, drinken en wonen, inderdaad het belangrijkst en zéker niet vanzelfsprekend voor iedereen. En direct daarna komt, volgens Maslow: veiligheid en zekerheid. Gewoon je fysieke veiligheid, en je werkzekerheid, en bestaanszekerheid zoals je dat kunt opbouwen in je leven, werk en relaties.

Wist je dat dat pas de tweede laag is, van de zes lagen in Maslows piramide! De één na belangrijkste laag dus, hè. Nogal basaal.

Dusss, als je de laatste tijd moeite hebt om ‘the silver lining’ te zien, en je niet zo happy en tof meer voelt… begrijpelijk! Want in die superbelangrijke tweede laag is nogal wat veranderd dit jaar.

Dat gevoel van veiligheid en zekerheid kun je actief herstellen.

Hoe je dat doet?

Een gesprek met één van onze topcoaches (op je werkplek of online) kan het begin zijn van een nieuwe manier van leven en werken.

Wij zijn in ons werk ook dol om de belangrijkste zaken op orde te hebben. Vandaar dat we in de afgelopen jaren met onze eigen, unieke methode werken: de Werkplezier-Route. Dit is een positief, verbindend model waarmee je je overtuigingen en waarden onderzoekt en een nieuwe weg slaat naar verbinding met je werk.

Wil je ook minder werkstress en meer werkplezier? Hier lees je over hoe je van start kunt gaan met één van onze topcoaches.