Verlies je wel eens energie op je werk? Moe, gestrest, geïrriteerd? Grote kans dat dit te maken heeft met je collega’s of…. die éne speciale collega. Troost jezelf: je bent niet de enige. Werknemers verliezen op kantoor veel energie aan al die andere mensen die om hun heen ook druk bezig zijn. Heel, heel veel energie – en daardoor heel veel tijd en geld.

Collega’s zijn net mensen. Sommige van hen klagen, mopperen of leveren gewoon geen positieve bijdrage. Ze blijven je maar onderbreken, zijn te laat, te traag of te snel, te saai of te dynamisch, te aanwezig of niet aanwezig genoeg… roeren te hard in hun kopje, zijn te verlegen of te luidruchtig. Of je hebt van die collega’s die altijd zo bizar optimistisch zijn. Onuitstaanbaar!

Zo af en toe leer je op een team-dag een nieuw communicatiemodel met als boodschap: waardeer elkaars verschillen! Ha, makkelijk gezegd, want het wordt pas écht lastig als je het in praktijk moet brengen bij je weet wel, die éne collega.

Daarom ga ik één voor één je opties langs, dan kun je makkelijk een bruggetje slaan naar de realiteit. Die opties kun je keer op keer uitproberen, zodat je steeds bekwamer wordt. Voor je het weet ben je alert op de kleinste irritatie en kun je daar makkelijk mee omgaan. Het doel van dit alles? Dat je weer kunt focussen op alles waar je blij van wordt en wat je écht te doen hebt: je werk.

Gaan je nekharen overeind staan, voel je je geïrriteerd of word je opeens héél moe? Gebeurt dit herhaaldelijk bij ‘die éne collega’ en kost je dit energie en werkplezier? Dan kun je kiezen uit de volgende drie strategieën:

Optie 1: Weggaan.

Deze eerste strategie komt vaak als eerste in ons op. Help, ik moet hier weg! Weggaan kan op veel manieren. Je zou je collega kunnen vermijden door in een ander team te gaan werken, of op een andere verdieping te flexwerken. Een andere werkgever vinden kan ook (voor jezelf bedoel ik, niet voor je collega), maar helaas en gelukkig neem je jezelf altijd mee naar de volgende werkgever. Ik wil helemaal niet suggereren dat jij ook deel bent van het probleem, maar eh… denk toch eens aan al die nieuwe collega’s waar je in een nieuwe baan mee te maken krijgt en waar je weer mee zult moeten samenwerken.

Dus weggaan is een veelomvattende en vaak dure optie, die op lange termijn niet altijd in je voordeel werkt.

Optie 2: Veranderen.

Een persoon veranderen is moeilijk, zo niet onmogelijk. En omruilen gaat meestal niet. Nog meer slecht nieuws: hoe meer je er van overtuigd bent dat het probleem bij de ander ligt, hoe minder makkelijk de ander verandert.

Je mening (het ligt aan de ander!) is altijd zichtbaar en sijpelt door alles heen: je woorden, je toon, je houding, je gezichtsuitdrukking. Mission Impossible. Ga zelf maar eens na hoe welwillend je je eigen gedrag verandert op het verzoek van een ander.

Hoe kun je de irritatie loslaten en de situatie veranderen? Soms helpt het om een ruimer kader om jou en je waardige opponent te plaatsen. Je zogenaamde tegenstander is die ochtend vast niet opgestaan met het doel om jou dwars te zitten. Wie weet helpt deze gedachte om de situatie vanaf een afstandje te zien. Jij verandert dan je paradigma of maakt je blikveld ruimer.

Je zou de situatie ook kunnen veranderen door in gesprek te gaan met de lastige collega en er achter komen wat hij of zij belangrijk vindt of wat zijn of haar doelen zijn. Ja, dit werkt ook bij je leidinggevende! Door iemand beter te leren kennen en te investeren in contact kan een fijnere verstandhouding ontstaan of ten minste een minder vijandige houding. Sommige successtory’s omtrent deze optie komen er op neer dat je samen kunt beslissen dat je elkaar niet ligt. Je hebt wel professioneel respect voor de ander, maar er is geen klik. Dat je in elkaars allergie zit en daar vrede mee hebt. Zo, dan kun je ook weer door.

Contact maken is één van de belangrijkste vaardigheden waar je je in kunt bekwamen.

Zie de situatie met je lastige collega maar als oefening van de ‘School van het Leven’. En geloof me, ik weet dat sommige oefeningen aanvoelen als een onbetaalde stage waar geen eind aan lijkt te komen. Maar houd vol en blijf experimenteren met respect voor je kostbare energie en levensdoelen.

Na een aantal dagen, weken of maanden je beste beentje voor te hebben gezet, kan het moment aanbreken dat je tot de conclusie komt dat de persoon of de situatie niet verandert. Ook de conclusie: ‘goh, wij liggen elkaar niet, maar hebben daar vrede mee’ , blijkt tóch niet te werken. Dus terug naar de eerste optie – weggaan? Of de derde uitproberen: acceptatie.

Accepteren doe je niet voor de ander, maar voor jezelf.

Optie 3: Accepteren.

De derde strategie lijkt misschien voor zweverige softies, maar is de lastigste van alle drie. Niet voor watjes dus, deze nina-optie. Let wel: sommige situaties zijn niet OK om te accepteren (ook niet voor de zwarte-band spinjitzu ninja’s), bijvoorbeeld als je opzettelijk gekwetst wordt of je werksituatie niet veilig is. In zo’n geval kun je het beste met je dilemma naar je leidinggevende, een vertrouwenspersoon, een lieve collega of iemand van buiten je werk. Als de situatie onveilig blijft, is weggaan echt een strategie die het overwegen waard is. Maar als dat niet het geval is, kan acceptatie kan een mooi geschenk voor jezelf zijn.

Iemand accepteren houdt in dat je daarna dus geen energie meer verliest aan deze persoon.

Accepteren betekent niet dat je toch bij je andere collega’s nog over deze ene collega klaagt of je gelijk probeert te halen. Het feit dat je roddelt of slecht spreekt over je collega geeft eigenlijk alleen maar aan hoeveel energie je nog verliest aan deze persoon. Kies ervoor om je energie op een ander manier te besteden!

Werkt optie 1, 2 of 3 niet? Dan helpt nog maar één ding…

Afstand. Afstand nemen is magisch. Niet om weg te gaan, maar om ruimte te creëren (en soms letterlijk afstand) om de situatie van verder weg te bekijken. Vind je dat lastig? Visualiseer dat je in een helikopter zweeft met uitzicht op je werkplek. Of dat je naar een documentaire over jezelf en ‘die ander’ kijkt. Vraag jezelf eens af: als je zelf kunt bepalen waar je je kostbare tijd en energie aan geeft, en deze collega is zo lastig, vervelend of wat dan ook…. Waarom besteed je daar dan zoveel van je kostbare aandacht aan?

Wat zegt dat over jou? Herinnert deze collega je aan een andere situatie die je nog niet hebt opgelost of nog niet hebt kunnen parkeren? Als deze collega wordt overgeplaatst of er niet meer zou zijn, wat dient zich dan aan? De volgende ‘lastige’ collega’? Heb je gewoon een hekel aan mensen die je niet laten uitpraten, of geruite sokken dragen?

En eh… heb je geen groter doel?

Als je een groter doel zou hebben (iets ervaren, bereiken, opzetten, rondmaken, verhuizen, herstellen, je mooie leven leven), zou je dan nog tijd en energie aan deze collega besteden? Of valt je onenigheid, probleem of irritatie dan daarbij in het niet?

Als je genoeg afstand neemt en je jezelf afvraagt waarom je je mooie levenstijd en energie aan deze persoon of situatie weggeeft in plaats van aan jouw grotere doel, kun je soms opnieuw kiezen. Kiezen uit optie 1, 2 of 3. Zodat je niet blijft hangen in een naar gevoel maar je weer kunt richten op je doel en kunt genieten van je werk.

Je kunt veel meer dan je denkt. Maar als je na het lezen van dit artikel toch geen oplossing ziet, ligt dit niet aan jou of waar je toe in staat bent. Coaches zijn er niet voor niets. Als elk probleem was opgelost na het lezen van een artikel, zag de wereld er heel anders uit.

Ik geloof dat coaching het krachtigste instrument is op weg naar verandering. Bij elke verandering begeleiden coaches mij op weg naar ruimte, groei en positiviteit. Daardoor kan ik lastige stappen sneller en makkelijker nemen, en blijf gericht op het doel in plaats van de problemen eromheen.

Ook een steun in de rug nodig en bevalt onze aanpak? De coaches van Office Rescue staan voor je klaar.