Ik woonde alleen in mijn appartementje van 36 vierkante meter, en stond aan het begin van mijn opleiding tot coach en trainer. Dat was een driejarige studie, inclusief een enorme boekenlijst.

In die eerste weken van de opleiding zat ik echter opmerkelijk vaak voor mijn mini-tv’tje. All you need is love, Star Trek: Voyager, Dr. Quinn…

Dus… in een doortastend moment belde ik de leverancier van de kabel-tv en vroeg of ze me wilden afsluiten van al dat vertier. Of in ieder geval, van de kabel. Nederland 1 en 2 zou ik dan sporadisch bezoeken voor het nieuws of zo.

Het was een bizar gesprek, waarin een verhitte telefoniste niet begreep van welke planeet ik kwam en me waarschuwde voor de kosten voor heraansluiting: 220 gulden – voor mij inderdaad een astronomisch bedrag. Ik zette door en koos voor deze vrijwillige intelligente lockdown-op-maat, anno 1999.

Halverwege de opleiding had ik de boekenlijst verslonden. De doordeweekse avonden van mijn single bestaan strekten zich eindeloos voor me uit. Die 220 gulden voor heraansluiting had ik niet zomaar op de plank liggen en eerlijk gezegd was ik aardig afgekickt van de verleidingen van het bewegende beeld.

Wat doet een mens dan? Inderdaad, de verzamende werken van Shakespeare induiken (niet doen), vertellingen van Chaim Potok lezen en herlezen (aanrader) en ik heb zélfs een Stephan Hawking opengeslagen (Het Heelal. Bizar!). Toen had ik nog twee ongelezen boeken in huis.

De bijbel, die ik op het VWO had gebruikt, en een ander exemplaar van dezelfde bijbel. Die had ik van tante Bep geërfd. Tante Bep was de alleroudste vriendin van mijn Grootmoeder en toen zij overleed kreeg ik op een of andere manier haar bijbel. Mijn keuze viel op de bijbel van tante Bep. Nou ja, het voelde misschien even sneu, maar wát een verhaal!

Wist je dat het Nieuwe Testament maar 230 pagina’s telt? Oké, het Oude Testament (die enorme inleiding vóór het Nieuwe Testament), dat was echt even doorzetten geef ik toe. Maar die 230 pagina’s die daarop volgden? In één woord: verbazingwekkend.

Ik weet nog dat ik dacht: “Als dit boek niet de bijbel zou heten, had ik veel eerder opgepakt.”  Tjonge. Het bokje dat je niet in de melk van de moeder kookt, de vader die zijn hongerige zoon nooit een steen zou geven. Ik sloeg die flinterdunne blaadjes om alsof het niets was.

Begin 2003 had ik de bijbel uit. Toen kwam mijn lieve vriend Thijs in beeld.

Op een van de eerste avonden dat hij bij mij was (“Nee, ja, ik heb wel dit tv’tje, maar geen kabelaansluiting.”), prutste hij iets aan de achterkant van de tv en jawel hoor. RTL 4. Talpa. BBC.

Hoe kon dat? Ik betaalde al jaren geen kabel-tv meer.

Hij keek doodleuk op en zei: “Ester, als jij de enige persoon van een huizenblok bent die de kabel opzegt, denk je dan dat er een monteur naar deze straat komt om in een schakelkastje één palletje om te zetten?”

Maar al die jaren, al die avonden dan? Al die tijd, al die uren met m’n boeken op de bank…

Ik heb dubbel gelegen van het lachen. Ik, die Het Heelal van Hawking kon bevatten, maar kennelijk narrow minded genoeg was om drie jaar lang niet verder dan Nederland 1 en 2 te zappen.

Oké. De punchline. Lees!

Mijn zus zei eens: ‘als je leest, lees dan alsof je leven ervan afhangt’. Want via je tv kun je een andere wereld bekijken. Maar een boek lezen is een andere wereld beleven.

Geen tijd? Eh… even Het Heelal van Hawking induiken? Tijd bestaat namelijk niet écht, maar is een emotie. En deze tijd-emotie wordt groter als je leest. Altijd en overal. Win – win dus.

Zin om iets verbindends te lezen? Iets dat jou bakken met energie en tijd gaat opleveren?

Hier is mijn beste voorstel: ons e-book: Je nooit meer ergeren aan je collega.

Transformatie start altijd van binnenuit. Dit e-book gaat over jou. Hoe je stopt met tijd verliezen aan collega-gedoe. En hoe je die andere weg inslaat naar je eigen wereld zonder werkstress.