‘Doorgaan, doorgaan, doorgaan,’ was de enige gedachte die ik toe kon laten.

Het was verschrikkelijk weer en ik fietste ’s avonds in de stromende regen van aikido terug naar huis. Op de mat in de dojo had ik net mijn sleutelbeen ernstig geblesseerd met een rol voorover. Toen ik de rol voorwaarts maakte, voelde ik een scherpe ‘klik’.

Inmiddels kon ik mijn linkerarm nauwelijks bewegen.

Toch fietste ik nu in het donker naar huis. Nog ruim 20 minuten voor de boeg. Eén hand aan het stuur, mijn andere arm tegen me aan, de pijn verbijtend.

Ik fietste op mijn oude Amsterdamse barrel. In het achterwiel zat een slag, de dynamo liep te strak tegen het voorwiel, en omdat ik nog maar één halfgare snelbinder had, moest ik af en toe stoppen om te checken of mijn sporttas nog op de bagagedrager zat.

Regen, pijn en een krakkemikkig vervoermiddel… Natuurlijk kostte het me moeite om door te trappen, maar toch was er niet één moment dat ik mijn balans verloor.

Was het een plezierig tochtje? Eh…nee. Was dit een topdag? Nee.

Bleef ik in balans? Ja.

Je hebt zelf vast ook wel eens gefietst met een lekke band of in een flinke regenbui. Terwijl je ook nog de weg aan het zoeken was, of haast had en werd omgeleid in verband met een wegopbreking… Lekker is anders.

Maar als je tocht zwaar is, of het leven lastig, dan ben je niet automatisch uit balans.

Het afgelopen jaar ervaarde je misschien als een aaneenschakeling van omleidingen en regenbuitje. Maar kijk, je trapt nog dapper door.

Je hebt een andere balans dan voorheen.

Het is een balans waarin jij meer geeft, meer concentratie nodig hebt dan anders, minder bijkomt en minder geniet van de omgeving. Maar zolang je niet onder de brug wakker wordt met een lege fles sterke drank naast je, heb je de belangrijkste zaken nog op orde, lijkt me.

Als je veel werkstress ervaart, vermoedt dat je overspannen bent, of misschien zelfs burn-out, dan ben je niet automatisch uit balans. Je doet niets verkeerd. Je valt echt niet zomaar om, anders was je niet gekomen waar je nu al staat. Maar je bent vast toe aan een nieuwe balans, en die kun je nú al creëren!

Sta er bij stil hoe het nu is. Dat je het nu zwaar hebt? Dat de tocht je tegenvalt? Kijk hoe je rechtsomkeert kunt maken. Wat zou jou nu helpen?

Gedachten die je kunnen helpen bij het vinden een nieuwe balans, zijn bijvoorbeeld:

“Moet je zien wat ik allemaal voor elkaar krijg, terwijl ik zoveel tegenslag te verwerken heb.”
“Wat houd ik alles goed overeind, terwijl ik bijna geen energie meer heb.”
“Dit houd ik zo niet nog maanden vol, hoe ga ik het anders doen?”

Als je kunt zien hoe sterk en flexibel je juist bent, kun je daarna op eigen kracht een andere route kiezen.

Je gaat op zoek naar hoe het makkelijker, lichter en fijner kan. Neem afstand, neem pauze. Ja, ik bedoel die pauze die wel in je agenda staat maar die je in de hectiek van de dag overslaat. Neem die pauze. Neem zelfs elk uur pauze.

Pauze is niet ‘niets’ doen. Pauze heb je nodig om op te laden, verbanden te leggen, informatie te verwerken, nieuwe keuzes te maken. Voor je het weet, fiets je zelfs in het zonnetje en kun je steeds meer ontspannen en genieten.

Wist je dat we online werkplezier webinars geven? Bijvoorbeeld over Pauze Powerrr.

Wil je meer informatie over onze online Werkpleziertrainingen? Neem gerust contact met me op