Onderaan kun je inschrijven voor mijn gratis webinar over de Werkplezier Route!

Voordat de mindfulness-trainingen voor het uitzoeken en aanklikken waren, moesten we ons behelpen met de wijsheid uit boeken zoals de Tao Te Ching, de gedichten van Kahlil Gibran en de inzichten Gurdjieff.

Vooral om de leer van Gurdjieff moest ik lachen, met zijn onconventionele oefeningen en experimenten om ‘te ontwaken’ en aan dit mooie leven deel te nemen.

Ik ging niet elke oefening aan die ik las; een uur lang in één houding staan leek me te pijnlijk, en het totaal vermijden van het woord ‘ik’ in een conversatie leek me onnodig rigoureus. Dus, geheel volgens zijn leer, bleef ik zelf nadenken en combineerde één van zijn experimenten met een heel ander experiment, dat ik ooit in verhaalvorm in een taoïstische tekst was tegengekomen.

Zes dagen lang zou ik, terwijl mijn leven zo normaal mogelijk doorging, niet thuis zijn.

Nee, niet lekker op vakantie of op retraite op de hei. Het ging erom, dat je wel aan je gewone leven deelnam, naar je werk ging, naar de bieb, een hapje ging eten bij een collega of vriendin, maar niet je vertrouwde thuis had om op terug te vallen. Zonder de afleiding van vakantie of een reis, zodat je kon voelen wie je bent zonder je spullen.

Ik pakte het hoognodige in een rugzakje en gaf die ochtend op mijn werk mijn sleutelbos aan een bevriende collega, met het verzoek om me de sleutelbos na zes dagen terug te geven.

Alhoewel de zes dagen een avontuur op zich waren (ik overnachtte een keer in een hotel, een B&B, bij een vriendin en bij mijn zus), was het vooral de thuiskomst die helder in mijn geheugen staat gegrift.

Ik sta na zes dagen weer in het trappenhuis, op de gezamenlijke gang en doe mijn voordeur open. Ik stap mijn halletje in en blijf daar staan. “Wat heb ik het meest gemist?” vraag ik me af. Mijn tv-hoekje, mijn bed, mijn boekenkast? En terwijl ik daar sta te voelen, besef ik voor het eerst dat ik vanaf deze plek mijn gehele huis kan zien. Mijn gehele 36 vierkante meter. Op dit halletje komen mijn slaapkamer en huiskamer uit, zit de badceldeur, én in het verlengde van mijn huiskamer zie ik de hele keuken.

Na een minuut of vijf verwondering over of je je ook kunt hechten aan een plék in je huis, loop ik naar mijn veel-te-heldere woonkamerraam. Er is iets verschrikkelijk mis. Wat een raar leeg uitzicht. Geen groen? De grandioze vijgenboom die in de achtertuin van de buren stond, en waarschijnlijk te veel zonlicht tegenhield is in mijn afwezigheid omgekapt.

Ik zal niet vertellen hoe lang ik heb staan huilen. Nu herinner ik me vooral het besef, dat van alles wat ik daar om me heen verzameld had, het uitzicht op die prachtige vijgenboom één van de dierbaarste voordeeltjes was van dat appartementje.

Bij het huis waar ik nu woon, heb ik zodra het kon twee leilindes geplant. In mijn eigen voortuin. Het uitzicht dat ik heb of niet heb, heeft een enorme impact op hoe ik me voel. Net zoals het ‘hebben van uitzicht’ op betere tijden, op verandering, het zoveel lichter kan maken om een lastige situatie te doorstaan.

Dit is een van de dingen die ik mezelf voorhoud als ik me opgesloten voel. Als ik vastzit. Dan neem ik letterlijk een andere positie in, of omarm een ander perspectief tijdens een gesprek en verander het hele uitzicht.

Zit je ook wel eens vast in wat dan ook? Werken, vergaderen, e-mailen, collega gedoe of mis je over het algemeen een ruimer uitzicht?

Op de 11e van de 11e, dus vóór die 8e Week van de Werkstress, geef ik voor het allereerst een gratis webinar over de De Werkplezier Route. In dat webinar laat ik je een ander perspectief zien. Zodat je een ankertje kunt uitslaan naar lichter en fijner werken.

Gratis Webinar – De Werkplezier Route: 11 november 2021 – 10:30 – 12:00 uur

In het webinar laat ik zien:

    • Wat de 7 essentiële stappen zijn van de Werkplezier Route
    • Hoe jij (of je team) in de Vicieuze Cirkel van Werkstress kunt belanden
    • Hoe je voorgoed uit de Cirkel van Werkstress stapt en een nieuwe weg inslaat